Yel vurdu sineme düşürdü yapraklarımı savurdu yerden yerlere, karıştı toprağın bağrına,
Birer tohum misali filizlendi güneşin vitamini özler oldu.
Gel bitsin bu ayrılık yeter oldu, canıma can kat ey yâr.
Beklemek ne zordur bilirmisin,hem kalbimi hemde gözlerimi yordu.
Amansız düşlerin pençesindeyim,hırçınlaşmakta duygularım.
Gel ne olursun bitsin bu ayrılık haydi gel.
