Feride Ozbilge

İÇİNİZDEKİ IŞIĞI YAKIN

featured
service
Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala

Hayat dediğin, onurlu bir yaşamın

Sızlayan kalp ağrısı değilmiydi zaten…

Çocuk yüreğinin zamansız zemherisi

Vurdu kimsesiz kaygılarının kuytularını

Kanayan avuçlarının çığlığını duymadı kimse,

Ve anasının en masum içli ninnileri çınladı kulakların da…

Hasat mevsimin de budanan,

Mülteci gençliğinin dudaklarına

Duru bir öpüş sürdü gizlice.

Dilin de,ağrı kesici sözcükler biçimlenirken,

Hüznünün eteklerin de bahar gelmişti çoktan

Aksak ve tökezlemiş bir berdelle başı dardaydı ve

Gelmekle yine geç kalmıştı,urbası yırtık umut

Şimdi çıplak gerçeklere düşüyordu küskün merhabalar…

Uyuyan yalnızlıklar gece voltasındaydı

Yürek acıları,en koyu düşünceleriyle.

Sabırsız ayetler biriktiriyordu kırılmış yenilgilere

Diline dolanırken, umarsız plansız bir hayat

Ardın da sağanak yağmurlar bırakan bir hiçlikti…..

Soysuz bir hengâme de,kar da üşüdü çiçek.

Sessizliğin özlemli tuzakların da, şiir üşüdü.

Aklını yitirmiş çocuk hayallerini sobelerken

Körkütük yarınların iliklerine kadar tel örgüler çevrildi.

Düşler tezgâhı kurulurken, saçlarının mevsimine

Koynu boş hayaller, mavi gözlerinin göğüne saklandı

Kanamalı korkulara siper etti yüreğini.

İkindi güneşi,köyünün ırmağında yıkanırken

Sırça bir yürekle yattığı zulalar da yakaladı ölüm,

Manolya perçemli Işıklar yağdı uykusuz acılarına….

İÇİNİZDEKİ IŞIĞI YAKIN

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Uygulamayı Yükle

Uygulamamızı yükleyerek içeriklerimize daha hızlı ve kolay erişim sağlayabilirsiniz.

Giriş Yap

VakaHaber.CoM ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!

Bizi Takip Edin