Yıllarca yürüyüp, geçtim bu yoldan,
Gittikçe bitmeyen, yolun kurusun..
Uçan kuşlar bile, usandı Candan
Bülbüle hâr olan, dilin kurusun..
Seven vuslatını, hicran biliyor,
Yaralı kalbinden aşk’ı siliyor !
Seninle yaşayan,sensiz ölüyor ; Zambağın,menekşen Gülün
kurusun..
Ateşle kavrulan, köz olur tüter,
Dağ yanar içimde, kül olur biter..
Aşığın sazıyla, bir sözü yeter ;
Tellere vurmazsan, elin kurusun !
Ne fayda geriye dönmez gidenler,
Hani ekmeğine yemin edenler ?…
Ruhun aynasıdır, fâni bedenler ;
Arıya vermezsen, balın kurusun.
Gel diye çağırır,uzaktan seni,
Dumanlar içinde hasret treni..
Onca yol gelip de,görmezsen beni;
Ağacın yaprağın, dalın kurusun.
Ağlayan gözlerden gamdır süzülen,
Kalbinin üstüne benim yazılan …
Benim değirmende, taşta ezilen ;
Gelmezsen yeşilin, alın kurusun !..
