Herşeyi yaratmış, onu yaradan,
Aşımız-tuzumuz, toprak kokuyor.
Asırlar geçsede, gene aradan ;
Tenimiz, mazimiz toprak kokuyoyor.
Bağlandı ellerim düştü yanıma,
Tak ! etti yalanlar, artık canıma..
Her cemre, düştükçe gelir aklıma ;
Elimiz, yüzümüz toprak kokuyor !
Yediğimiz ekmek içtiğimiz su,
Dağlardan yayılan kekik kokusu.
Bir meltem rüzgârı, sabah uykusu ;
Kışımız yazımız toprak kokuyor
Ne güzel hayâldir, beyaz tülleri,
Kınayla bezenmiş, yârin elleri..
Mor, yeşil, kırmızı.. gonca gülleri ;
Ruhumuz..özümüz toprak kokuyor
Arayan Leylayı gönlünde buldu,
Hiç kimse bilmiyor bu nasıl oldu ?
Mecnun da..Leyla da, bir garip kuldu ;
Yolumuz, izimiz toprak kokuyor !
Herşeyi kaybedip, Hak’kı bulmuşum,
Meğerse yıllardır, yalnız kalmışım..
Ben de bilmiyorum, nerden almışım ;
Sazımız, sözümüz toprak kokuyor !
