Yaşamış saymıyorum, sensiz geçen günleri ;
Güneş olup dünyama, girdin ey güzel annem !
Hâyat denen âleme açtın pencereleri ;
Bize huzur mutluluk, verdin ey güzel annem !..
Sonra bırakıp gittin, yitirdim benliğimi,
Yalnızlığa terkettin, küçücük yüreğimi..
Nasıl da özlemişim, nur yüzlü meleğimi..
Düşüncemi ruhumu, sardın ey güzel annem !
Açılmıyor gönlümde manolyalar zambaklar,
Yedi veren çiçekler ve ağlayan yapraklar..
Şimdi bağrına basmış, seni kara topraklar ;
Yıllarca bizden ayrı, durdun ey güzel annem !..
Bizi kahretti zaman, Parçaladı herşeyi..
Ne çabuk da kapattın, açtığın pencereyi..
Kilitledin yeniden, köze dönmüş yüreği ;
Yıldızları yerlere serdin ey güzel annem !..
Hayat anahtarımsın, ayağım, ellerimsin,
Kundakta gönül bağım, ışığım gözlerimsin..
Benden öte bir ben var, şiirim sözlerimsin :
Sevgi dolu bir dünya, kurdun ey güzel annem !..
