Yine bir sabahın ayazında okul yolum çok uzak çok.
Kitap ve defterlerim koltuğumda ellerimde eldiven yok parmak oynaklarının üstündeki çatlaklardan kemiklerimi görüyorum dayanılmaz acı hissediyorum.
Nereye kadar hoh hohhh….
Yeni mahalleden çıkalı ne kadar oldu bilmiyorum.
Aktürklerin petrolü geçmek üzereyim biraz ilerde Örnek konfeksiyon yanı Dedemlerin giyim mağazası. Ne acı birşey varlık içinde yokluk çekmek.. 
Millet Bahçesinde ağaçlar gelin gibi süslenmiş, kardan adam yapanlar olmuş dünden kalan buz tutmuş belli ki.Ey güzel okulum benim K. Karabekir ilkokulum.Değerli Öğretmenim Şükrü Tura bey hem korkar hemdeseverdim.
“Okumayan, dersine çalışmayan benim öğrencim olamaz” sözü aklımdan hiç çıkmadı ki.Ardahan güneşin bile üşüdüğü Serhat şehir herşeye rağmen güzelsin.
Fakirliğe rağmen,güzelsin.
Bugün yerli malı yurdun malı iki elmam var birini okulun emektar hademesine vereceğim
