Can’ın ardından hayatımda yıllar boyu süren bir kış vardı.Geceler öylesine uzun, günler öylesine ağırdı ki, bazen nefes almak bile zor geliyordu.Ama bir sabah, ilk kez güneşin gözlerime vurduğu o an, içimde bir kıvılcım belirdi.O kıvılcım, ‘artık bitmeli’ dedi.Yeniden doğmanın tam zamanıydı.Kendi...
Devamını Oku"Her şeyin üzerine bir çizgi çektiğimde, içimde hâlâ bir ses kalıyor:"Ben hâlâ buradayım. Ve anlatacak güzel bir hikâyem var..."Bu yazı, kendini en çok inciten yerden yeniden sarabilenlere…" Yaptığım tüm hatalar için kızıyorum kendime.Kırdığım kalpler için, kendi kırılganlıklarıma kulak tıkadığım için…İnsanlara...
Devamını OkuBazen bir bakış, bir sessizlik, bir unutuluş yeter...Sana iyi gelmeyeni sevmekle direnmek arasında kalırsın.Sonra bir sabah, yorgun ama kararlı bir “yeter” yankılanır içinde.Ve o tek kelimeyle; kendinden, susuşlarından,kıyamadıklarından vazgeçersin.Ama aslında neye “vazgeçtim” dediğinien çok da sen bilirsin… Bazen uyanmak bile...
Devamını OkuVakit, mevsimlerin birbirine küstüğü bir bahardı.Güneş bazen açıyor,bazen ardına kadar kapanıyordu.Gökyüzü griye büründüğünde bile,onun gülüşü,kendi içinde bir yaz gibi parlıyordu. İki yürek vardı bu hikâyede.Biri kırılmış ama hâlâ inanan,diğeri ise yorgun ama vazgeçmeyen. Aralarındahiçbir şey olmamış gibiydi ilk bakışta.Oysa ikisinin arasında,görünmeyen...
Devamını OkuYokluğunu giyinip geldim,sol omzuma bıraktığın kırık bir sevda gibiterli bir geceye...Yastığımda değil artık adın,tavan arası küf kokulu düşlerimde saklı şimdi,ve ben seni en çokbir çocuğun oyuncaklarını ararkenki telaşında arıyorum. Sen gittin.Ben her sabah biraz daha çekildim hayattan.Sabun kokulu günler bile ağlıyor şimdiyokluğunun rutubetli...
Devamını OkuBazı sevgiler, yüksek sesle söylenemez…Kırılmak bile sessiz olur,dargınlık bir bakışın kıyısında titrer,ama asla vurmaz karşıya.Çünkü sevdiğin birine vurmaya elin değil,yüreğin kıyamaz. Bazen kırılırsın…Ne bir çığlık yükselir içinden,ne bir kelime dökülür dudaklarından.Yalnızca susarsın.Bağırmak, sevdana yakışmaz.O an bilirsin:Bu sessizlik bir suskunluk değil,bir sevda nöbetidir. Ben hep sevda nöbeti...
Devamını OkuBir zamanlar insanların yüzü vardı. Kızarınca anlardık insan olduğunu. Şimdi ne yüz kaldı, ne de utanacak kadar insanlık... Ey utanma duygusu, nerelerdesin? Çık artık saklandığın delikten. Bir kadının gözlerine bakamayan, bir çocuğun ağlamasına kulak tıkayan, bir yaşlının cüzdanına göz diken vicdansızların...
Devamını OkuYokluğunu giyinip geldim,sol omzuma bıraktığın kırık bir sevda gibiterli bir geceye...Yastığımda değil artık adın,tavan arası küf kokulu düşlerimde saklı şimdi,ve ben seni en çokbir çocuğun oyuncaklarını ararkenki telaşında arıyorum. Sen gittin.Ben her sabah biraz daha çekildim hayattan.Sabun kokulu günler bile ağlıyor şimdiyokluğunun rutubetli...
Devamını OkuBen seni,dünyanın sustuğu bir akşamda buldum.Rüzgârlar durmuştu,kuşlar bile susmuştu da,bir tek kalbim,"İşte o," diye haykırıyordu. Sen bana dokunmadın,ruhumun en ıssız köşelerine yürüdün.Adını bilmeden,yolumu ezberledim. Bir çocuğun, yağmurlu bir gündeannesinin ellerine koşması gibi,koştum sana.Islanmaktan korkmadan,üşümekten çekinmeden... Sen benim uğurlu yolumsun.Dikenli patikalar, suskun...
Devamını Oku“Ağaç susar, orman susmaz. İnsan susarsa vicdan yanar.”Yangın sadece ormanı değil, bizim insanlığımızı da tutuşturuyor artık. Son yıllarda Türkiye’nin dört bir yanı alevlere teslim.Sadece ağaçlar değil, göç yolları da yanıyor, kuşlar, geyikler, sincaplar…Bir ağacın yanması demek, 70 yılın yanması demek.Bir...
Devamını Oku
