Penceresinin perdesi kuş desenliydi.Ama içeri hiç kuş girmedi.Çünkü Melek, camın ardından değil,camın ardındaki hayata dahil olamadan büyüdü. Odaya güneş girerdi ama sokaktan gelen çocuk sesi ona uğramazdı.Top sesine kulak kesilir, sonra gözlerini kapatırdı:— “Belki beni de çağırırlar…”Ama kimse çağırmadı. Oyuncakları...
Devamını OkuBugün yazı yazmak istemedim aslında…Ama içimde bir yumruk büyüdü, boğazıma düğümlendi. Etrafımızdaki karanlık öyle büyüyor ki, gözlerimizi kapatmakla kaybolmuyor; aksine daha da belirginleşiyor.Gözümü kapatsam, sesini sustursam da olmuyor. Çünkü dışarısı cayır cayır yanıyor, ve bizler hâlâ "havalar ısındı" diyoruz. Sabah...
Devamını OkuGeride Kalanlar ve Sessiz Kalan Hayatlar Şehitlik…Dışarıdan bakıldığında bir tören, bir selâ, bir bayrak.Oysa içeriye ,o evin içine, o annenin göğsüne, o çocuğun gözbebeklerine bakıldığındabu kelimenin baş harfi bile ağlar. Her “şehit” haberi bir ocağa düşmez yalnızca,bir milleti eksiltir.Çünkü her yiğit,...
Haberi Oku“Sadakat, aşkın gölgesi değil, omurgasıdır.” Ben senin gözlerine değil, niyetine baktım.İçinde başka bir kadının adıyla uyanıp bana "günaydın" dediğinde,yutkundum.Ve sen hâlâ diyorsun ki:"Neden beni istemiyorsun?" Oysa cevabım, çoktan alnına kazınmıştı:Ben, başka bir kadına söz vermiş bir adamla hayal kurmam.Sana değil,...
Devamını OkuKimse anlamıyor, bir insanın gözyaşını gözlerinden önce kalbi taşır. O yüzden, gülümsemem hep eksik bir harf gibi yarım kalıyor dudak kenarımda. Kimse anlamıyor, bir kadının suskunluğu, bağırmaktan daha çok sarsar duvarları. Ben sustukça, içimde bin kelime toprak altında filizleniyor ama...
Devamını OkuEn büyük armağan; bir insanın sana gülüşünü emanet etmesidir.__ Bir gülüş bıraktın avuçlarıma,suskun bir şehrin uyanan sesi gibiçok şey yarım kalmışkenyalnız senin gülüşün tamamladı içimdeki boşluğu. Kıyamet gecelerinde bileo gülüş gelir aklıma,karanlık duvarlarıma ay ışığı sürer,ellerimin titreyen çizgilerinesonsuzluk yazar. Gözlerin, uykusuz dualarıma konanbir beyaz kelebekti,ama benen çok gülüşünde sığındım...
Devamını Oku“Bazı kadınların gözyaşı, toprağa düştüğü an bir devleti ayakta tutar…” Daha on sekizinde bir gelinlik giymişti Zarif…Bir el kadar beyaz, bir yürek kadar derin, bir ömür kadar suskun.Halil’inin ellerinde bir çift umut, bir çift hayaldi.Ama bilmezdi ki, daha düğün kokusu evin...
Devamını OkuYiğitlik çoğu zaman yanlış anlaşılır. İnsanlar sanır ki iri gövdeli, kalın bilekli olan yiğittir. Oysa yiğitlik, kaslarda değil yürekte büyür. Yiğit insan, sırtını dayadığı duvar değil, başkasına dayanak olmayı bilir. Gerçek yiğit, öfkesini kalkan yapmaz. Yumruğunu değil, vicdanını gösterir. Çünkü bilir ki,...
Devamını Okuemmuz, Anadolu’da hem güneşiyle hem acısıyla yakar. Ama hiçbir Temmuz, 2 Temmuz 1993 kadar karanlık bir iz bırakmadı bu toprakta. O gün, bir otelin duvarlarında yükselen alevler sadece insanları değil, bir ülkenin vicdanını da kül etti. Takvimde sıradan bir tarih...
Devamını OkuKimse anlamıyor, bir insanın gözyaşını gözlerinden önce kalbi taşır. O yüzden, gülümsemem hep eksik bir harf gibi yarım kalıyor dudak kenarımda. Kimse anlamıyor, bir kadının suskunluğu, bağırmaktan daha çok sarsar duvarları. Ben sustukça, içimde bin kelime toprak altında filizleniyor ama...
Devamını Oku
