Bir mendil düştü çocukluğumun cebinden,Annem kokuyordu…Kimi zaman aç kaldığımdaKimi zamansevgiye doyduğumdaHep oradaydı:Avuç içi kadar umut,Kenarında mor iplikten dua… Kendimden geçtim bir sabah vakti,gökyüzü benden daha suskundu.Annemin omzundan düşen yorgunluğuyerden alıp cebime koydum.O an anladım,bazı yükler valize değil, yüreğe sığar. Babam?Sesinde kaldı en çok özlediğim sessizlik.Bir hıçkırık...
Devamını Oku19 Mayıs’ın Gölgesinde... Sabahın serinliğiyle açtı gözlerini Karadeniz.Simsiyah bir yorgunluk çökmüştü kıyılarına;dalga bile titriyordu. Bandırma Vapuru,bir milletin kaderini sırtlamış dadalgaları yara yara yaklaşıyordu kıyıya. Tarih 19 Mayıs 1919’u gösterdiğinde,toprak, ilk kez umutla titredi.Samsun o sabah sadece bir şehir değil,bir milletin alnına düşen...
Devamını OkuVe biz, o eşiğin kadınlarıyız. Hayâ ile var olduk, ağırbaşlılıkla büyüdük. Ama her suskunluğumuzu, her şiirimizi, her satırımızı fırsat sananlara bugün bir çift sözümüz var: Biz şiir yazarız, siz aşk sanarsınız. Biz selam veririz, siz umut sanarsınız. Biz insan gibi...
Devamını OkuBir hicabın içine saklandı çığlıklarım,Söylenmeden büyüdü ,taş duvarlarda yankı.Yüzümdeki gülüş, paslı bir maskenin ardındaYarım kalmış bir isyanın ıssız suretiydi.Silinmiş, unutulmuş bir umudun yalnızlığıydım. İçimde bir suskunluk var:Kırık bir aynada hapsolmuş,Sırlı bir yansıma gibi,Zamana yenik düşmüş bir hatıra... Yitirilmiş bir kimliğin izinde...
Devamını OkuSen,yağmurdan arta kalan toprak gibi kokan,göğsünde çırpınan güvercinlerisusarak sakinleştiren kadınsın. Sabahı yoğurup akşamı mayalayan ellerinlebir lokma ekmeğe gül dokudun,çay demlerken içine kattığın sabırlabir ömrü tatlandırdın sessizce. Yıkılmadın...Çünkü senin sırtını dayadığın dağsende doğdu;kimsesizliğin göğsüne yorgan oldun,çırpınan her yüreğe liman. Gözlerin,geceyi örterken bile içinden yıldız fışkıranbir tül...
Devamını Okuİnsan içini büyütmeden, dünyayı değiştiremez.” Ve bazı sevdalar vardır ki; bir kişiden başlar, insanlığa yürür….... İçimdekiler toplansa,bir nazar duası olur çocukların alnında,sapanlar düşer yere, oyuncaklar dirilir.Gözyaşı barajı yıkılır,nehir olur sevgiden.Her taş yerini bulur,her yetim baş okşanır.Çünkü içimden geçen her şey,bir anne duası gibi barışla yoğruludur. Bir adam...
Devamını Oku“Her sabah seni uyanmaya ikna ediyorum,çünkü sen sustuğunda zaman da donuyor…” Senin sessizliğinle başlıyor sabah,bir yastığın kıvrımında unutulmuş dualar gibiusulca kıpırdıyor zaman.Sol kolun bir çiçek gibi düşmüşken yanına,kalbin hâlâ ellerimi arıyor uykunun aralığında. Ben seni ilk defa,bir yürüyüşün yarım kalmış adımında buldum.Yokuş aşağı yuvarlanan bir kaderinuçurum...
Devamını Okubir çayın buğusundakonuşur içimdeki susmalarher yudumda çöker masayakonuştuklarımızdan çokanlatamadıklarımızın ağırlığı ........ hangi aynada çoğalabilir bir çift gözunutulmuş bakışlarda yankılanırken özlembir çocuğun sesinde saklı kalan sevinçti aşkaşk; suskun bir tebessümün kelimelere tutunduğu an anıların terzisi oldumyırtılmış gülüşlerin kenarına seni diktimbir rüzgâr, adını fısıldadı saçlarımayüzünü...
Devamını OkuBoşuna değil elbet su gibi akar zamanVarsın tükensin yıllar, sevmenin zamanı yokSevip seviliyorsan sakın deme el amanBir bir tükensin allar, sevmenin zamanı yok Birileri hor görüp kendince alay etseKimisi de ansızın seni terk edip gitseDünyaya hükmedenin gücü garibe yetseÇıkmasa bile fallar, sevmenin zamanı yok...
Devamını OkuO, zamanı sırtına alıp yürüyen bir kadındı.Sırtında yıllar değil,yıllara söz geçiren bir akıl taşırdı.Sabah güneşi gibi doğardı odalaraBir elinde yoğurt mayası,diğerinde çamaşır suyu,Gönlünde bir gül büyütür gibi büyütürdü bizi:Kimi zaman nasihatla,kimi zaman sessiz bir bakışla. Benim annemdi o…Ama sadece bana değil,Bir mahallenin terazisiydi.Çocukları ağırlığınca tartar,İyilikle, görgüyle, edeple ölçerdi.Mahallede bir çocuk ağlasa,O susardı önce.Çünkü...
Devamını Oku
