Dünyada pek çok kötülük var.Ama bazı kötülükler insanın aklına bile sığmıyor.Organ mafyası işte tam da böyle bir şey.Adı bile ürkütücü.Duyulduğu anda içimizde bir yer buz kesiyor.Çünkü bu, sıradan bir suç değil.Para için insanı parçalara ayıran, insan hayatını rakama çeviren, vicdansızlığın...
Devamını Okubir otelin taşlarındabirikmiş çığlıkların gölgesitemmuz, yine temmuzdaha ne kadar yanabilir insandaha ne kadar susabilir dünya bir el tutmazkenbir el yak derkenyanan kimdi?bedenden önceyürekleri tutuşturan hangi karanlık? camdan atlayan hayallerkoridorda sıkışan türkülerdilsizleşmiş bir sazkorkudan değiladaletsizlikten sustu ve duydumbir annenin yanan oğluna yetişemeyen nefesinibir babanın...
Devamını Okuunuttum yokluğunugözlerinle mühürlendi yollarımküllerimden doğmayı öğrendimsenin sesinle bir umudun zar atışı gibikaybedilse de yeniden kurulan bir masa bizim aşkımızsavrulsak da bin parçayabir araya getiren yine senin dokunuşun blöf olsa da dünyayasana rest çekememçünkü ruhumun kıyılarındasadece senin gemin yanaşır kırık pey’lerden biriktirdimkendi yalnızlığımdanama...
Devamını OkuYalnızlığın omzunda eriyen bir akşamım ben,senden başkasına konmaz kanatlarım,yanarken adını ezberleyen dualarım var.Bir damla gözyaşına sığdırdımbütün bitmeyen vedalarımı,sensizliğin ellerindeküle dönmüş bir öpücük kadar suskunum."Acısı tarifsiz hallere düştüm",senden başkasının soluğuısınmaz artık tenimde. Kül rengine boyandı uykularım,adını unutmamak için susmayı öğrendim.Sensizliğin alnında titreyen bir...
Devamını OkuEskiden güzeldik…Çünkü zamanın yüzü daha yumuşaktı;insan, insanın omzuna yaslanmaktan utanmaz;bir ses, bir nefes kadar yakındık birbirimize. Bugün geriye dönüp “güzeldik” derken aslında bir mevsimi değil,bir insanlık hâlini çağırıyoruz geri.Çünkü o zamanlar hayat, koşarak üstümüzden geçen bir rüzgâr değil;dizimizin dibine oturup halimizi hatrımızı...
Devamını OkuBazen hayat, bir sis gibi çöker insanın üzerine.Ne tamamen görünürdür, ne tamamen yok…Bir ışığın tam önüne çekilmiş ince bir tül gibi durur;elini uzatsan erişemezsin,seslensen cevap vermez,susunca da gitmez. Belki de hayat, en çok gizlenerek yaşar.Bir odanın kapısına asılan sessizliğin içinde,yüzüne...
Devamını OkuSevmenin sırrı,herkes giderken kalabilmektir;suskunluğun ortasında bir nefesi duymak,“anlıyorum seni” diyebilmektir gözlerine bakarak. Sevmenin sırrı,yara almaktan korkmamaktır;çünkü gerçek sevgi,kanayan yerinden filiz verir. Sevmenin sırrı,zamanı durdurmak değil,ona sabırla eşlik etmektir;her eksilişi bir tamamlanış sanmaktır. Sevmenin sırrı,bir çift elde dünyayı bulmaktır;yorgun bir akşamdabir omzun huzuruna...
Devamını OkuAdı Sevgi’ydi.Ama adıyla kaderi hiçbir zaman aynı cümlede durmadı.Sevgi, yalnızlığı genç yaşta öğrendi.Öğrenmek zorunda kaldı demek daha doğru olur.Annesiyle babası ardı ardına göçtüğünde, evin içindeki saatler durdu.Duvarlar susmayı, kapılar kapanmayı, geceler uzamayı öğrendi.Eskiden dolu olan odalar, artık sadece eşya barındırıyordu.Ses vardı ama ait değildi.Işık...
Devamını Oku"Toplumsal Acıların Büyük Hikâyesi" Ben bu ülkeyi önce bir çocuğun bal rengi gözlerinden gördüm. Sokağın başında elinde bayat bir simit tutan o küçücük çocukla birlikte çoğu gün donup kaldım; Neden birinin babası eve kucak dolusu alışverişle dönerken, ötekinin babası dönüş yolunda utancı...
Devamını OkuBazen insan çocukluğun küçük evlerine, eski pencerelerin ardına saklanmak ister. O evlerde mutfağın köşesinde annemin tarçınlı sütlaçı dururdu; ya da bir kış gününün üzerine hafifçe serpiştirilmiş tarçın kokulu aşuresi… Ama kokudan öte, o anların ruhu vardı. Bir yudum çay, bir parça...
Devamını Oku
