Umutlarım bir bir yok olduğunda
Ağacın dalından dökülen yapraklar gibi
Biçare zamanla kuruyup giden bendim,
Sana gelmeyi o kadar istedim ki olmadı.
Bıraktım kendimi, umutlarımı zamana artık
Şimdi nehirde sürüklenen cisim gibiyim,
Hiç fark etmez gidebildiğim yere kadar
Vurur elbet dalga boğmazsa zahir bir kıyıya.
Geride kalanın bende hiç önemi yok artık
Kahredip kime , neden dert edip üzüleyim
Zihni’m boş verdim artık aman canım neyse ne
Bıraktım umutlarımı ben zamana bıraktım .
