Coştukça efkarım dağılıp gider,
Gölgende yaşayıp kalsam ey hilal !..
Artık yıldıramaz, ne gâm ne keder ;
Parlayan yıldızın, olsam ey hilal !..
Ne ölüm korkutur, ne düşman bizi,
Renginle süsledik, mavi denizi..
Cennete açılır, derin gök yüzü ;
Seninle yaşayıp, ölsem ey hilal..
Dillere sığmıyor, görkemin şânın,
Ezânla nakş’olur, dini irfânın..
Korkulu rüyası oldun küffârın ;
Ağlayıp, seninle gülsem ey hilal !
Kılıçla başladı, ceddin zaferi,
Kan gölü üstünde yiğit erleri..
İmânın nurunda açtı gülleri
Titreyip kendime gelsem ey hilal !
Mâzluma kol kanat, zâlime korku,
Takvâdır insanın en büyük farkı..
Göklere şâh oldun,dillere şarkı ;
Arayıp kendimi bulsam ey hilâl !
Gedikler açıldı, yıkıldı surlar,
Dağıldı yurdumdan kara bulutlar..
Seninle başladı, bütün umutlar ;
Nûrunla sonsuza dalsam ey hilal !
