Bunca firavuna, neylesin Musa,
Günahta boğulan kullar çoğaldı.
Neylesin keramet, neylesin âsa :
Harama uzanan, eller çoğaldı.
Bir garip sancıdır, bitmiyor derdim,
Bu dâva uğruna, ömrümü verdim..
Koyuna benzeyen, ne kurtlar gördüm ;
Dağları aştıkca, yollar çoğaldı.
Katıldı doğruya, yalanla hile,
Neyleyim gerçekler, gelmiyor dile..
El açıp Mevla’ya yalvarsak bile ;
Duayı unutan, diller çoğaldı.
Akıldan üstündür, fendir, ilimdir,
Mertebe pâyede, dilim dilimdir..
Ruhun ikliminde, hâkk-ı âlimdir…
Güneşi kaplayan, küller çoğaldı.
Kerâmet toprakta, hayat candadır,
Yaşama kaynağı, sebep kandadır..
Herşey ayân beyan, çâre ondadır ;
Helâli kaybolan, mallar çoğaldı.
Berk olur çınarın, dalı yaprağı,
Adından bellidir, aslan yatağı..
Vurdukça sineğin, kurur batağı ;
Arılar geldikçe, ballar çoğaldı.
