Ey dünya.. yıllar yılı, çok duydun sesimizi,
Biz yandıkça kül ettin, ateşinle sen bizi…
Anlaşılmaz bir şeyin kalmadı içerimde ;
Özlem denen bir damla, duruyor gözlerimde.
Herkes isyân ediyor, bilmeden-anlamadan,
Düşman olmuşlar sana, seninle yaşamadan !
Kime bir diken batsa, hep senden biliyorlar ;
Kapıdan kovsan yine.. bacadan geliyorlar.
Dertlenip duruyoruz, şarkılar dinledikçe,
Adına Hazân denen.. sonbaharı gördükçe…
Umut bitmez,tükenmez.. giden yolcu beklenir ;
Baharda kuru dallar, rengârenk çiçeklenir.
Akan ırmaklar sende.. Müjde-mutluluk sende,
Herkesin kaybettiği, o cevâhir kendinde !..
Ne yaparsa kötüler, kendisine yapıyor ;
Allah’ı unutanlar, dönüp sana tapıyor !
Kimler geldi dünyaya, daha kimler gelecek ?
Karıncalar birleşip, bize yol gösterecek !
Eğer kötüyse dünyan, batsın,çöksün, yıkılsın !
Kararmış yüzleriniz, aynalara çakılsın !
