Kara gözlerine kurban olduğum,
Ateş-i narında, yandırma beni..
Göklerde arayıp, yerde bulduğum ;
Katl-i fermânında yandırma beni.
Kurtlarla yaşadım, gün doğan yerde,
Gönlüme yer buldum, en yücelerde..
Seni görmek için, gezdim seherde ;
Cism-i nurânında, yandırma beni.
Dost bilip gördüğüm, ellere küstüm,
Saksımda açmayan güllere küstüm..
İsyanı haykıran dillere küstüm ;
Âhu feryadında, yandırma beni !
Can bildim seni ben, kendime cânan,
Köz olur ateş-i nârında yanan..
Ey Kayyûm,ey kâdir..ey lütfu Hannan ;
Hâk’kı divânında yandırma beni.
Bir Sevda gülüşü bendeki açan,
Gözleri gözümde ışıklar saçan..
Hep odur yüzüstü bırakıp kaçan
Aşk-ı revânında yandırma beni.
Ben külüm..külümdem yeniden doğdum,
Ben gülüm..bülbülün kalbine sığdım..
Bülbülüm.. her sabah ağladım durdum ;
Bağ-ı virânında..yandırma beni !
