Zalimlerle yarıştayım, tek silah şerefim şânım.
Hasmımız çok belki amma….
Kötüye yanmaz vicdanım.
Herzaman kurtardı beni, damardaki asil kanım
Ne dağlar yokuşlar çıktım, Gözlerden uzak yerdeyim.
Şerfsizlerin içinde, şerefli bir âlemdeyim !
Düşman olan, kem gözlere azâp oldum hiç bitmeyen,
Dost isterim arkamızdan, kimseye laf söyletmeyen.
Can ararım hep yanımda, ölse bırakıp gitmeyen.
Ben benden uzak yaşarım, yıllar yılı gurbetteyim,
Şerefsizlerin içinde, şerefli bir âlemdeyim.
Gönlümden vurdular beni, gönülsüz yaşar dururum !
Türkistanda inse bayrak, ben burada kahrolurum !..
Kendime teselli verip, “aldırma” der aldırırım ;
Unuttum anmam birdaha, bilmiyorum kimim neyim ?
Şerefsizlerin içinde, şerefli bir âlemdeyim.
Kırıldı, koptu, dağıldı, herkes aldı gitti artık,
Mevsimler mesimsiz kaldı, gün tükendi bitti artık.
Neler çektik bu düzenden, canımıza yetti artık ;
İki yol var, biri doğru, ya deli ya divâneyim ;
Şerefsizlerin içinde, şerefli bir âlemdeyim !..
