Hani kurtulup da ah-ı figandan,
Düzlüğe çıkınca, unutma sakın !
Şifayı dileyip, sahibi candan ;
Sıhhati bulunca, unutma sakın !
Gelen misafirdir, dünya hanında,
Meşakkat tükenmez, tatlı canında.
Sevinçte, hüzünde ve her anında;
Dediğin olunca, unutma sakın.
Kopar halatından, yürür gemiler,
Kaybolur sularda, erir gemiler…
Bedeli çok ağır verir gemiler;
ölümden dönünce, unutma sakın !
Kederi saklama, gönül tasında,
Bırakma dostunu, yol ortasında.
Yiğit, yiğit olur ok yarasında;
Aslanlar ölünce, unutma sakın !
Şimdi otur düşün, muhtaç olan kim,
Keşmekeş şehirde, yalnız kalan kim ?
Parça parça akıl, onu bulan kim …
Huzura erince, unutma sakın !
