Artık hep eskileri anar olduk, eskiden geleceğe dair ne hayaller kurmaya başladık, Biraz garip değil mi? eskileri anmak.
Çocukluğumuzda yemeklerimizi yer sofralarında yemedik mi? Çağın değişmesiyle beraber masalarda yemek yemeye aile içinde olursak yer sofrasını tercih etmeye başladık.
Yemek yerken çat kapı gelen komşumuzu hemen masamıza davet eder ve sofraya bir tanede onun için tabak koyardık.
Tadına doyamazdık o güzel yemeklerin ve sofraların…Sadece zihnini biraz rahat bıraksan, düşüncelerinin yerini güzel bir şarkı açıp onunla doldursan. Hayatın o kadar da acımasız olduğunu göreceksin.
İnsanlar gülebilmek için yaşantılarının sağlık ve mutluluk içerisinde geçmesini ister ekonomisi ise çok sonlardadır, çünkü biz millet olarak bir tas çorba ile mutlu olabilen bir topluluğuz, eskilere şöyle biraz uzanırsak bir avlunun içerisinde yaşayan ailelerimizi hatırlarız.
Aynı kazanda kaynayan yemeğe yine hep beraber kaşık sallamadık mı? Bence o zaman daha mutluyduk, kendimiz ekip kendi ürettiğimizi yiyen bir topluluktuk, fakat gelişen teknoloji ile dağılan aileler topraklarını bırakıp şehirlere göç etmeye başlayınca olanlar oldu açlık ve sefalette peşinden geldi.
Ama yine geçmişten gelen bir tabak çorba ile mutlu olduk.
Bu nedenlede *Asık suratlı insanlardan hoşlanır mısınız dediğimde tabi gülersiniz. Zaten biraz gülün diye bende yazıya böyle başladım.
Hep siyaset, acı, keder üzerine yazacak değiliz ya, birazda hayattan yazalım dedik.
Asık suratlı insanla konuşmayı istemem tabi, konuşurken karşınızdakinin kaşları çatık ise insanda konuşma hevesi bile kalmaz. Bir an önce konuşmayı bitirmeye bakarsınız.
Oysaki karşınızdaki güler yüzle sizi dinlese sohbete renk katmak için elinizden gelen her şeyi ortaya koyarsınız. Onun için güler yüzlü insanla yaşayan insanların hayatları pür neşe içerisinde geçer.
Hayatı iyi karşılamanın sırrını bulabilmek için önce gülümsemeyi öğrenmeliyiz. İnsan nasıl ki soğuğa dayanmasının en güzel çaresi soğuğu sevmektir derler. Çünkü sıcacık evleri varken soğuk kış günlerinde dağlara çıkanlar, onlar soğuğu sevdikleri için bu hayata dayanırlar.
Hayata dayanmanın en güzel çaresi ise hayatı sevmek olmalıdır. Hayatı seversek insanları severiz, doğayı severiz, hayvanları severiz kısacası tüm canlıları severiz. Bunları sevdikçe de kavgasız tatlı bir hayat ortaya çıkar.
Ben hep gülelim dedim , neşeli olalım, hayatta en iyi hatıranın gülerek geçen günler olduğunu hatırlayalım. Doğum günü, evlilik yıldönümü, gibi insan hayatına sokulan bazı günlerde mutlu değil tüm günleri mutlu kılmanın yollarını arayalım. Çünkü geriye baktığımızda gülerek geçen günlerimizin aslında sayılı günler olduğunu hatırlayacağımızı kabul etmek gerekir.
Hayat yeni bir düşünce yapısı ile gelin bugünden itibaren her şeyi severek mutlu olmanın sırlarını aramaya başlayalım.Hüzün elbet olacak hayatımızda
Hep gülelim, mutlu olalım. Bir gün gelirde ben niye mutlu olmamışım neden hiç gülmemişim, neden hep içimi karartmışım düşüncesinden uzaklaşmak için yazıyı bitirdiğinizde bir tebessümle hayata merhaba diyerek yeni güne ve yeni yıla bir şevk, bir gülücükle başlamaya ne dersiniz.
Önemli olan birlikte muhabetle yemek yemek. Masada olmuş yerde olmuş benim için farketmiyor. O dönemleri de yaşadım tek farkı yerde yiyorsunuz sohbet edilmezdi is çok olduğu için uzun süre oturulmaz o yüzden kapışır gibi yiyen kalkar giderdi. Büyükler sofrada geniş yer kaplar gelinler çocuklar sıkışır rahat yiyemezdi. Şimdi ise herkes masada neşeli oturur güzel sohbet ederek yenir toplanır. Tabi ki herkes gibi buda benim gördüklerim. Bu resme dair tek özlemim kaybettiğim sofrada yeri dolmayacak sevdiklerim
Tüm hayat insanlığa hep barış ve gülümseme getirsin. Hayatımızda hep güzel şeyler olsun ve hep gülelim inşallah.
