Çocukken anne ve babanızın yanında yakınlarımızın bize annenimi yoksa babanı mı çok seviyorsun diye tatlı baskılara maruz kalıp
Her ikisini de derdik,yok yok en çok hangisini diye zorlama olunca da “Annemi” diye cevap verirdik.
Ama bilmezdik ki Baba o an içindeki acıyı bize hisettirmeden tebessüm ederek utanma duygusu yaşardı.
O aileyi daha güzel yaşaması için ne fedakarlık yaparak ne tür zahmetlere katlanarak ömrünü heba eden babayı elinizden kayıp gittiğinde daha çok arar ve anlarsınız derim.
