Söz verdim kendime, artık aramam,
Kapımı çalmayan dost neye yarar ?
Kafamda patlayan,dünya kuramam,
Dostluğu bilmeyen,dost neye yarar
İnsanlar vefasız, hayat derbeder,
Hasretle beklenir, müjdeli haber…
Omzuna yaslanıp senle berâber,
Ağlayıp- gülmeyen dost neye yarar
Virâne bağlarda, açılmaz güller,
Ferhat’ın yurdunda savrulur küller.
Kırk sene dolaşsan, aynıdır yollar.
Özleyip gelmeyen,dost neye yarar ?
Kapansın vecd ile arz’ın kapısı,
Duayla verilmez Cennet tapusu !
Kulundan ziyâde, Allah korkusu :
İçinde olmayan, dost neye yarar !
Sen bitti desende bitmiyor işte,
Ayın cemâli var, batan güneşte !
Mertliği arama sakın kalleşte ;
Dost için ölmeyen, dost neye yarar
