Takvimler aldı bizi ve zamansız ayrıldık..
çaldılar ikimizi..
Gözlerden ayrı kaldık..
Çiçeklerim döküldü, yapraksız mevsimdeyim..
Kaybettik kendimizi.
Şaşırdım ben nerdeyim ?
Belki duâ edilmiş,
bir garip gönüldeyim..
Kahretme uzakta dur, savaştan kurtulursun.
Zafere ulaşmadan kalleşçe vurulursun !..
Karanlığın içinde, belki de kalbindeyim…
Bir hiç’tim nazârında, şimdi bilmem ki neyim ?
Razıyım bakışında, eriyip yok olmaya..
Yırtılmış sayfaların, belkide birindeyim..
Alıştım sen giderken peşinden ağlamaya.
Yıllarca hep alıştım, senle, sensiz kalmaya..
Denizlerden geçmişim, bin kulaç derindeyim..
Çıktım senin gönlünden, ben Hak’kın gönlündeyim..
Yemin ettim kendimi, ben arayıp bulmaya,
Zavallı nefislerin, elinden kurtulmaya !..
Bulduk vede kurtulduk, kaygıdan endişeden..
Kimse medet ummasın, kahkahadan neşeden..
Belki de topraktasın !
Sudasın, kundaktasın..
Heveslenme severken, zamansız ayrılmaya..
Bin asır geçmiş sanki, ne kadar uzaktasın !.
Ummanı aşıp geldin, belki de farkındasın…
Gönül razı olmadı, senden ayrı kalmaya !..
Gel gidelim beraber, kendimizi bulmaya ..
