ADI SEVGİ ‘YDİ…
Adı Sevgi’ydi.Ama adıyla kaderi hiçbir zaman aynı cümlede durmadı.Sevgi, yalnızlığı genç yaşta öğrendi.Öğrenmek zorunda kaldı demek daha doğru olur.Annesiyle babası ardı ardına göçtüğünde, evin içindeki saatler durdu.Duvarlar susmayı, kapılar kapanmayı, geceler uzamayı öğrendi.Eskiden dolu olan odalar, artık sadece eşya barındırıyordu.Ses vardı ama ait değildi.Işık...
Devamını Oku