"Toplumsal Acıların Büyük Hikâyesi" Ben bu ülkeyi önce bir çocuğun bal rengi gözlerinden gördüm. Sokağın başında elinde bayat bir simit tutan o küçücük çocukla birlikte çoğu gün donup kaldım; Neden birinin babası eve kucak dolusu alışverişle dönerken, ötekinin babası dönüş yolunda utancı...
Devamını OkuBazen insan çocukluğun küçük evlerine, eski pencerelerin ardına saklanmak ister. O evlerde mutfağın köşesinde annemin tarçınlı sütlaçı dururdu; ya da bir kış gününün üzerine hafifçe serpiştirilmiş tarçın kokulu aşuresi… Ama kokudan öte, o anların ruhu vardı. Bir yudum çay, bir parça...
Devamını OkuBahçede hâlâ adımların var sanki. Rüzgar eserken, sanki tüylerini savuruyor gibi oluyor dallar.Hiçbir gölge senin gölgende olduğu gibi huzur vermiyor bana.Biliyor musun,Bazı sabahlar fırından yeni çıkmış ekmek kokusu gibi hissediyorum seni.Sıcacık, içli, bildik ama artık hep eksik.Sana doyamadım Boncuğum.Belki de doyamamakmış gerçek...
Devamını OkuBir zamanlar, Yozgat’ın taş sokaklarında cıvıl cıvıl seslerimiz vardı bizim.Mahallenin bahçelerinde koşan, toprak kokusunu ciğerlerine çeken çocuklar…Annelerimizin ocakta fokurdayan çorbası, soğuk kış sabahlarında parmaklarımızı ısıtan o bereketli elleri kadar güvenliydi.Her evin bahçesi ayrı bir dünya; her kapı ardında ayrı bir hikâye...
Devamını OkuEskiden güzeldik…Çünkü zamanın yüzü daha yumuşaktı;insan, insanın omzuna yaslanmaktan utanmaz;bir ses, bir nefes kadar yakındık birbirimize. Bugün geriye dönüp “güzeldik” derken aslında bir mevsimi değil,bir insanlık hâlini çağırıyoruz geri.Çünkü o zamanlar hayat, koşarak üstümüzden geçen bir rüzgâr değil;dizimizin dibine oturup halimizi hatrımızı...
Devamını Okuİnsanın çilesi bitmiyor bitmezBizi bizden alan yıllardır yıllarEn değerlim der de, beş para etmezÖmrümüzden çalan, yıllardır yıllar Gözyaşı diyorsak nedeni onlarMutlu bitmez olmuş masalda sonlarGöstermelik artık eskimiş fonlarGidenlerden kalan, yıllardır yıllar Viran eyler gönlü, yıkıp devirirO güzelim kalbi çöle çevirirGeçilen zamanı...
Devamını OkuYeni bir yıla giriyoruz.Ama herkes aynı kapıdan girmiyor hayata.Kimi sabahları ekmeğini ikiye bölerek uyanıyor,kimi sofradan doymadan kalkmayı hiç öğrenmemiş.Bir yerde çöpe dökülen yemekler var,bir başka yerde yutkunarak uyuyan çocuklar.Fakirlik sadece parasızlık değil artık;umut yoksunluğu,yarına dair cümle kuramamak,“idare ederiz”i hayat felsefesi sanmak.Zenginlik...
Devamını OkuKırılgan yüreğine sokularak,“Ağlama,” diyorum usulca.Hatırı sayılır yalnızlıklarına sarılıp,Dilime ikâmet eden hayalperest namelerimiyavaşça dudaklarımdaki nehirlere döküyorum. Titrek, zayıf ellerine sıcacık öpücükler konduruyorum.Ağır aksak hüzünlerini teselli edip,sırtımdaki heybemden ninniler çıkarıpo kara gözlerine söylüyorum. Tılsımlı, efsunlu gecedeeski bir gaz lambasının hayal perisiyim.“Dile benden ne dilersen,”...
Devamını OkuBen ölmeden öncezamanın neye benzediğini bilmiyordum.Saat kaçtı bilmezdimama sabahlar hep erkendive hep karanlık,annemin yüzünden daha yorgun.Ekmek kokardı evimiz.Ama o koku doymak değildi;alışmak kokardı,katlanmak,susmak.Yoksulluk, ekmeğin içine gizlenmişti.Rüyalarım her sabah yarım kalırdı.Bir uçurtmanın ipiavuçlarımdan kaçacakmış gibi olurdu.Beni oyundan alıpdemirin önüne koydular.Okula değil,demire...
Devamını Oku“İyiyim,” dedim sana.O an içimden geçen asıl cümle şu oldu:“Beni iyi edemeyeceğini bilmek daha çok acıtıyor.” Sen bunu duymadın.Zaten duysaydın, korkardın.Korkmakta haklıydın da.Benim içimde uçurumlar vardı,senin içindeyse uçurumdan düşme korkusu.İkimiz de kendi uçurumumuza sıkı sıkı sarılmıştık;birbirimize değil. Kader bize bir...
Devamını Oku
