Ne zaman dalarak dağlara baksamGözlerim her yeri kuşatır o anUlu zirvelere seninle çıksamSeni o düşlerim yaşatır inan Orada ikimiz göz gözeyizdirEl ele tutuşmuş diz dizeyizdirNefeslerde bile biz bizeyizdirGüzel gülüşlerim yaşatır inan Dağların başında ateşler yakıpHer bir köşesine umut bırakıpDirencin artarsa gözüme bakıpAşkla bakışlarım...
Devamını OkuMünise teyzenin sessiz defteri... Bazı kapılar vardır…Gençken yanından geçer gideriz;içinde kimlerin solduğunu bilmeden,hangi nefeslerin duvara çarpa çarpa inceldiğini duymadan.Ama bir gün gelir,kendi elimiz o kapıya titreyerek dokunur.Huzurevlerinin kapıları biraz böyledir işte:Bir ömrün son durağı değil;insanın insana yük olduğunu sandığı anların...
Devamını Oku“İyiyim,” dedim sana.O an içimden geçen asıl cümle şu oldu:“Beni iyi edemeyeceğini bilmek daha çok acıtıyor.” Sen bunu duymadın.Zaten duysaydın, korkardın.Korkmakta haklıydın da.Benim içimde uçurumlar vardı,senin içindeyse uçurumdan düşme korkusu.İkimiz de kendi uçurumumuza sıkı sıkı sarılmıştık;birbirimize değil. Kader bize bir...
Devamını OkuNe zaman dalarak dağlara baksamGözlerim her yeri kuşatır o anUlu zirvelere seninle çıksamSeni o düşlerim yaşatır inan Orada ikimiz göz gözeyizdirEl ele tutuşmuş diz dizeyizdirNefeslerde bile biz bizeyizdirGüzel gülüşlerim yaşatır inan Dağların başında ateşler yakıpHer bir köşesine umut bırakıpDirencin artarsa gözüme bakıpAşkla bakışlarım...
Devamını OkuNe zaman dalarak dağlara baksamGözlerim her yeri kuşatır o anUlu zirvelere seninle çıksamSeni o düşlerim yaşatır inan Orada ikimiz göz gözeyizdirEl ele tutuşmuş diz dizeyizdirNefeslerde bile biz bizeyizdirGüzel gülüşlerim yaşatır inan Dağların başında ateşler yakıpHer bir köşesine umut bırakıpDirencin artarsa gözüme bakıpAşkla bakışlarım...
Devamını Oku“İyiyim,” dedim sana.O an içimden geçen asıl cümle şu oldu:“Beni iyi edemeyeceğini bilmek daha çok acıtıyor.” Sen bunu duymadın.Zaten duysaydın, korkardın.Korkmakta haklıydın da.Benim içimde uçurumlar vardı,senin içindeyse uçurumdan düşme korkusu.İkimiz de kendi uçurumumuza sıkı sıkı sarılmıştık;birbirimize değil. Kader bize bir...
Devamını OkuBir Odada Kalan Ömürler.. Evlerin kapıları kapanınca, insanların içi de kapanırmış meğer.Bir kapı bir gün “son kez” kapanır ve o ev, içindekiyle birlikte unutulmaya başlarmış.Zaman, dışarıda akıp giderken içeride biriken yalnızlık ağırlaşır, duvarlara siner.İşte bu, hayatın unuttuğu kapılardan biriydi. Ve...
Devamını Oku“Biz Bu Ülkede Korkunun Gölgesinde Değil, Birbirimizin Işığında Yaşıyoruz” Son yıllarda bu memlekette insanın içine çöken bir ağırlık var…Sanki her sokağın, her apartmanın merdiven aralığının, her mutfağın buğulu camının arkasında görünmez bir keder duruyor.Ama kimse tam adını koyamıyor; koymak da...
Devamını OkuArtık herkes seviyor, ama sevgi değil; üstünlük, haklı çıkma, kendi egosunu tatmin etme peşinde.Kimse karşısındakini anlamak istemiyor, herkes sadece “beni duydunuz mu?” diye bağırıyor.Ve işte burada, insanın en kırılgan yanı ortaya çıkıyor: birinin en kıymetlisi olmayı istemek, ama artık kimse gerçek anlamda...
Devamını Okuazı evler vardır, insan oradan bir kez geçti mi, kokusu aklının bir köşesine siner. Taze pişmiş yufkanın buğusu, bahçede kuruyan çamaşırların güneşte kavrulmuş kokusu, yandaki evden gelen taze demlenmiş çayın davetkâr buğusu… İşte bizim mahallemiz, işte bizim hayatımız, işte bizim...
Devamını Oku
