Aşkın cüret/kar kıyılarına sokulurken
Mecnun/un kıyametleri geliyor aklıma
Cennette kevser’e susarken yüreğim
Gecenin en olmadık yerinde çıldırıyorum sana …
Şimdi,
Gece çöküyor
Gözlerin asılı kalıyor gülüşlerime çingenem
Muştu yüklüyorum seninle geçen her ana…
Oysa,
Yalnızlığıma kar yağarken
Aşka yanardı ,kıbleye susamış yüreğim
Hazan yapraklarını uğurlarken
Bir derin ekim soluklanırdı ruhumda çingenem….
Senden önce,
Dilimin ucuna tünerdi sessizlik
Çöl olurdu sol yanımda kara gözlerinin vahası
Tabakada tükenen hasretin
Dilimde telaşlı ağır başlı bir sükût
Tılsımlı hayaller yağardı hiçliğe
Şimdi dalarım vuslat beklentisine
ömrümün bitimsiz türküsünde, özlerim seni …
Bil ki,
Aşkın, dönüşü olmayan son biletini aldım ,
Heybemden çıkardığım hükümsüz hüzünlerle
Takas ettim aşkını çingenem….
Hadi sığınmacı bir mülteci gibi
İltica et yüreğimin ülkesine …
Ruhum teslim olurken aşka
Soluğun kimsesiz bir şiire yoldaş olsun çingenem…
