Aklımdan çıkmıyor o güzel yüzün ;
Beraber gülecek kimse yok artık !
Yaktı yüreğimi o kara gözün ;
Koşarak gelecek kimse yok artık.
Düşlerde yaşıyor, gerçekle yalan,
Pembenin adıdır, geriye kalan..
Nerede Mecnun’nu kendinde bulan ?
Arayıp bulacak kimse yok artık !
Ben de bilmiyorum, işin sonunu,
Severse yaşatır, Allah kulunu..
Bilmeyen ne bilir vafâ yolunu ;
Ermeden bilecek kimse yok artık !
Ben miyim, kendinden ayrı düşünen ?
Göklerden kanadı kırılıp inen..
Ben miyim, sevdaya düşman görünen ?
Uykumu bölecek kimse yok artık !
Ölsek de değişmez duamız bizim,
Aynıdır iklimde, gecem gündüzüm..
Kılıçtan keskindir bilene sözüm ;
Aşkından ölecek kimse yok artık !
Beşikten mezara yol yürür gider,
Sevilen seveni divâne eder..
Yaşanmaz dünyada hergün derbeder ;
Aklımda kalacak kimse yok artık !
