Bir yaş daha değil yalnızca; geride kalan yılların, yaşanmışlıkların, sevinçlerin, kırgınlıkların, kaybettiklerimin ve hâlâ içimde büyüttüğüm umutların yanına bir mum daha koyuyorum.
İnsan yaş aldıkça pastasındaki mumların sayısından çok, hayatında kimlerin iz bıraktığına bakıyor. Kimi yanımızda kaldı, kimi uzaklara gitti, kimi de artık yalnızca dualarımızda ve hatıralarımızda…
Ben bugün bütün bunların farkında, biraz hüzünlü ama yine de hayata sımsıkı tutunarak dileğimi tutuyorum.
Sağlık, mutluluk, huzur, sevdiklerimin iyiliği ve kalbimin güzel kalabilmesi işte …
Yeni yaşımda büyük şeyler istemiyorum.
Bir sofrada içten bir kahkaha, kapımı çalan güzel insanlar, içimi ısıtan birkaç güzel söz, çiçeklerin kokusu ve gönlümden geçenleri paylaşabileceğim güzel günler yeter bana. 
Bugüne kadar hayatıma dokunan, iyi ki tanımışım dediğim herkese gönülden teşekkür ederim.
Varlığınız, güzel dilekleriniz ve sevginiz bu hayat yolculuğunun en kıymetli hediyeleri…
Hoş geldin yeni yaşım.
Dilerim bundan sonrası; eksilenlerin acısını unutmadan, elimizde kalanların kıymetini bilerek, daha çok gülümseyebildiğimiz, daha çok sevildiğimiz ve gönlümüzce yaşayabildiğimiz günler olsun.
Pastanın mumlarını üflerken bir dilek tutacağım kendim, ailem, sevdiklerim ve ülkem için…
Bazen insanın en büyük dileği, sadece hayatın biraz daha huzurla devam etmesidir ya, işte öyle..
12 Ağustos… İyi ki hayat. İyi ki umut. İyi ki sevgi.
