İnsan yaş alır kocalıp gider
Dizinde dermanı boşalıp gider
Nice yuvalar yıkılıp gider
Bu zalim dünyanın neyini yazayım.
Çocuklar büyük sözü dinlemez oldu
Kendi dünyalarında yer vermez oldu
Kardeş, kardeşe iyilik düşünmez oldu
Bu kalleş dünyanın neyini yazayım.
Beladır başa dünyanın varı, yoğu
Hısım, akraba el olmuş çoğu
Kötü gününde el olur dostun çoğu
Bu nankör dünyanın neyini yazayım.
Nasibi’m gezip dünyayı gördüm doğruyu
Ne şirin sohbeti nede dostluğu
Olmadı Leylaya yâr Mecnunu
Bu vefasız dünyanın neyini yazayım .
