Katar önüne bizi, sürükler şimdi zaman,
Zor değil, zorla değil belki beni anlaman.
Otuz kırbaç belası bir zulüme ağlaman..
Kes beni kanım akmaz ört üstümü yatayım,
Bırakın da derdimi, toprağa anlatayım.
Parçaladım dünyayı, böldüm yedi mevsime,
Gökler artık alıştı,yıldırımın sesine.
Haber saldım sönmeyen ışıklar ülkesine ;
Aramasınlar beni, onlardan uzaktayım,
Herkes duysun anlasın,ölmedim ayaktayım !
Sokaklardan geçiyor, karanlıkta gölgeler,
Silinmiyor uğraşma ,suyla çıkmaz lekeler ;
Bir kılıç darbesiyle,fethedildi ülkeler ;
Devrin bittiği yerde, bir hâin tuzaktayım,
Unutur mu sevenler, şimdi çok meraktayım !
Bu yollardan geçilmez duvarlar yıkılmadan,
Sana koşup gelseydim, yıllara takılmadan
Asılır mı bir mahkum, haline bakılmadan ;
İşte asıl mesele, hem varda, hem yoktayım ;
Bu koskoca âlemde, ateşten bir noktayım.
