Bir elimde resmin gözlerde yaş akarken sen bırakıp gidersin
Senin yokluğuna dayanır mı bilmem
Bu hasta yüreğimi nasıl ikna ederim bilmem
İçimin nasıl yandığını kimseler görmesin .
Denizin kıyısına attım kendimi istemem kimseler görmesin damlalar aksın denize ummana karışsın gitsin,derinlere kadar insin,deniz kızlarını bulsun inci tanelerini onunla parlatsın.
Yada bir trende ağlarken trenin düdüğü çalsa daha fazla ağlasam içim dışıma çıkana kadar, kimseler görmesin diye yanına uzansam rayların şakırtısından haykırarak ağlasam kimseler duymasın ,görmesin senin beni terk ettiğini ,yüzüstü bırakıp gittiğini nasıl perişan olduğumu kimseler görmesin .
Yada engin karlı dağlara çıkıp haykırarak içimi döksem o gitti diye yanık türküler söylesem,oda ne dağın eteklerinde gelin gibi süzülen beyaz trende onu görsem sonra çığ olup yârin üstünemi aksam sarsam hiç bir yere bırakmıyorum seni desem kimseler bilmese orada donup kalsak sonsuza kadar kimseler görmesin….
