Bir insanın sermayesi kalbidir
Yükü ne ise o yola dökülür.
Bir sevdanın öz mayası sevgidir
Ya mühürlüdür ya dile dökülür.
xxxx
Yüreğinin içini gören anlar
Bu kadar ağır mı görmeyen ne anlar
Neşteri yüreğe batırın damlar
Ya çok ağlatır ya göle dökülür.
xxxx
Bazen sade yürek, bazen rengarenk
Tuğla tuğla gün gün inşa ederek
Bir hırka bir lokma yaşam sürerek
Ya solar gider ya güle dökülür.
xxxx
Hem yağmuru, hem güneşi onda gör
Hem canhıraş hem neşe yi onda gör
Hem sevdayı hem ataşı onda gör
Ya unutulur ya yele dökülür.
xxxx
Muhsin der beni benden dinle hafız
Ya yorgunum, ya avare ya yurtsuz
Dönüp baktım maziye geçmiş yalnız
Bazen bir cümlesi yıla dökülür
