Bir doğum günü daha geldi çattı… Kimin mi? Tabii ki benim! Bugün 1 mayıs benim doğum günüm!
Doğum günüm yaklaşırken yazacak bir sürü şey düşünmüştüm, ama şimdi inanın unuttum hepsini. Belki bu yazıyı yayınladıktan sonra not defterlerimin bir yerlerinde rastlarım onlara. İnsanın doğum günü yılda bir kez olunca, o günle ilgili de güzel bir yazı yazmak istiyor çünkü!
Önceki doğum günlerimde yazılarımı hep gün ortasında veya akşam yazmış, o günümün nasıl geçtiğini anlatmışım. Ama şimdi inanın ben de bilmiyorum. Bakalım bugün ne sürprizlerle karşılaşacağım. Eskiden olduğu gibi pasta var mı? Kimler aradı aramayanlar neden aramadı yoksa onları kayıp mı ettik neler olup bitti yaşadıktan sonra buradan yazacağım.
Eee, o zaman son olarak soruyorum size: İyi ki doğmuş muyum? Bilmem bu yaş günüm de babam yok yaşam bu işte bir varmış bir yokmuş.
Hayata bazen küseriz ya bu küskünlüğümüz çok sevdiğimiz yanımızda olan kişilerin karşımıza çıktığında başlar
Hayat insana o kadar güzel nimetler sunar ki bunu değerlendirenler hayattan zevk alırlar ama bu nimetten ne kadar uzun yaşadığın değil ne kadar güzel yaşadığını görmek lazım.
İnsan kendi masalını kendisi yaratabilir, hayatından keyif alarak güzelleştirmesi insanın kendi kahramanının kendisi olduğunu gösterir.
Hayat zaten .bir varmış, bir yokmuş la başlayan, yok oluşlarla nihayet bulan bir düzen değil midir?
İnsana verilen gençliktir fakat bunu da sanki bizde kalacağını sandığımız ve acımasızca harcadığımız hayatımızdan kalan bir iz değil midir?
Hayatımız bize bazen çok güzel şans verir ve bu şansı iyi kullanırsa da hayat onu toz pembe yaşatarak birlikte yaş alacağın yol arkadaşıyla nasıl geçtiğini anlamayacak kadar muhteşem olduğunu görür.
Hayat bazen yarı yolda bırakır insanı. Arkanı dönmek bile korkutur, ürkütür. Bunu da sanki kaderimiz diye geçiştirmeye çalışırız.
Oysaki hayat bir masal gibi başlar yaşlandıkça bir romana dönüştüğünü çok geç analarız.
Hayatımızda bir kere yaşıyoruz eğer bunu doğru yaşarsak bu bize yeter. Onu güzel anılarla süslersek yaşamımızın ne kadar renklendiğini de görürüz.
Eğer hayattan nefret ederek yaşamımızı sürdürürsek hayatı seveceğimizi de söylememiz oldukça zordur.,
Tek anladığımı bir şey varsa anılar, kalan zaman da insanın sermayesidir. O anılar hep güzellikle olsun inşallah.
