Şimdi senin yokluğun kor ateş misali
yüreğimi derinden yakar oldu gülüm,
bilinmez hangi sabah,hangi akşam görür
yokluğuna daha ne kadar dayanır ömrüm.
Taş bile çatladı, kalmadı artık sabrım.
Sen gittin ya bu yürek son atışlarında
şimdi sensiz gezerim sahillerde avare
bir başıma oturur,uzanırım çimenlerde
Bir umuttur belki gelirsin diye yollarda
ağlar sezdirmem kimseye buğulu gözlerle
bilirim bu gidişin dönüşü yoktur geri,
kalmadı bu sevgimin sende son eseri.
Ne önemi var ki senle yaşanmışın değeri
Nasibi sende kendince yarayı sar gel beri
