Garip kaldım sel içinde
Gülemezsin hiç el içinde
Dikenleri batar gül içinde
Yâr yokluğuna alışamadım.
Ummak ne kelime yalvardım
Yalvarıp ayağına kapandım
Bıçağı alıp soluma sapladım
Yâr yokluğunda can verdim.
Nasibi’m yüreğim çok yanıyor
Her anışımda ayrı kanıyor
Beni gören mesut sanıyor
Yâr yokluğunda acı çekiyor.
