Gül’e öğretmeyin, toprağı bilir,
Ömrüne kıyar da, sen anlamazsın !.
İhanet dedin mi, kurur.. irkilir;
Aradığın şeyi, sen bulamazsın.
En güzel çınarın, dalları cida,
Örneksiz yaratmış, insanı hüda..
Yanlışı arama sakın doğruda;
Olmak istedikçe, sen olamazsın !..
Taradım toprağı, eledim suyu,
Gömdüm mezarlığa, derin uykuyu !.
Astım isyanları, vurdum korkuyu;
Ellerin yurdunda, sen kalamazsın !.
Çiçek bizi tanır, biz de çiçeği,
Karıştırma, yalan ile gerçeği..
Arı sanma, baldaki her böceği;
İrşadın nurunu, sen alamazsın !..
Gözün perdesidir, günahın zoru,
Topaktan almışız, namusu-arı…
Ferhat’ın hatrına, biz bu diyarı;
Yurt bildik, ne çare..sen bilemezsin.
