Kendimi bir boşlukta buluverdim aniden
Gidecek yerim yoktu yüreğine sığındım
Başka ne beklenir ki benim gibi faniden
Canımı fena yaktın, hani yüce dağındım
Kader örmüş ağını çileyi mübah saymış
Hangi sözü verdiyse hepsinden birden caymış
Birkaç güzel söz ile beni kolayca baymış
Beni sensiz bıraktın, hani hep şafağındım
Ruhumuzu okşayan sözleri söylüyordun
Yüreğin şaha kalkmış deryalar boyluyordun
Uzaklarda olsak da nefesimsin diyordun
Mesafeler neymiş ki, en yakın uzağındım
Yerim yurdum belliydi seninle kalıyordum
Vuslat denilen şeyi hep sende buluyordum
Kendimden geçtiğimde aşkta nam salıyordum
Gönül yaylarında en güzel otağındım
Yaşam her bir alanda sen yokken daha zordu
Olur olmaz bir çok şey, bizi boş yere yordu
Su gibi akan zaman sen yokken çabuk durdu
Uzun ince yollarda senin son durağındım
Yüreğim kıpır kıpır başka türlü çarpıyor
Sen ‘’Perimsin’’ dedikçe vuslata göz kırpıyor
İçim daraldığında yüreğe su serpiyor
Bu yaşam koşusunda senin deli çağındım
