Ne samimiyet kaldı nede dostluk
İşin özü insanda var bir puştluk
Sorsam ona yolu hep dürüstlük
Sen nasıl bir insansın be riyakâr .
Yanımda konuşur sanki bir melek
Aslına bakınca kelek oğlu kelek
Ah bir tokatı sana da vursa felek
Yerlerde sürünürsün be riyakâr.
Gelme benim semtime uzak dur
Görmedim senin gibi aciz bir kul
Sen en iyisi kendi insanlığını bul
Bilmem nasıl insan olursun riyakâr.
Nasibi sözümü atma yabana atma
Kelamına yalanı ,dolanı katma
Herkesi kendinle bir tutma,tutma
Belkide imana gelirsin be riyakâr.
