ÇIK,GİT AKLIMDAN

Ne yaptım ne ettim, olmadı yine !
Hiç kimse yerini tutmuyor senin..
Köyünden gelenler, döndü köyüne ;
Hiç kimse yerini tutmuyor senin..

Git ! dedim, kalbimden çıkıp-gitmedi,
“Bitirdim” demekle, herşey bitmedi.
Ne sözler söyledim, yine yetmedi;
Hiç kimse yerini tutmuyor senin..

Üç kıta birleşip, çağırsa beni,
İçimden çıkarıp atamam seni !
Işığa değişmem, kara gölgeni ;
Hiç kimse yerini tutmuyor senin..

Gözümde yaş oldun, gönlümde Umut,
Unutmak kolaysa, sen beni unut !
Ruhumda güneşsin, bembeyaz bulut ;
Hiç kimse yerini tutmuyor senin..

Ne cama çıkan var, ne yola bakan ?
Aşkın düşmanıdır, yalnız bırakan..
Bir damla yaş olsam, gözünden akan ;
Hiç kimse yerini tutmuyor senin !

Geçiyor mevsimler, sanki el ele..
Açıldı yapraklar, erdi visâle…
Bilmem ki, biz nasıl geldik bu hâle ?
Hiç kimse yerini tutmuyor senin..

Bağrımda bir alev yakarak gittin,
Beni yalnızlığa sen mahkum ettin !
Ağlarken gülmeyi bana öğrettin ;
Hiç kimse yerini tutmuyor senin..